Gewoon doorgaan met ademhalen!

IMG_6604-dhr-BrettsneiderInterview met Geert Brettschneider  door Fenny Gerrits

Binnenkort viert hij zijn honderdste verjaardag en aangezien dit, ook in onze tijd nog steeds vrij bijzonder is dat iemand deze gezegende leeftijd bereikt, was er genoeg aanleiding om deze Holtenbroeker eens te interviewen. Geert Herman Pieter Brettschneider werd op 22 september 1915 geboren in Enschede. Zijn ouders waren onderwijzers. In 1915 was er een oorlog aan de gang, waarin Nederland een neutrale opstelling heeft gekozen. Ondanks het feit dat Nederland neutraal is gebleven in de Eerste Wereldoorlog (WO I), was de vader van Geert oproepbaar als fortcommandant van fort Botshol (tussen Uithoorn en Abcoude). En in die hoedanigheid was hij niet vaak thuis gedurende de jaren ’14-’18.

De ouders van Geert hadden elkaar ontmoet bij het korfballen. Een typisch Nederlands balspelletje dat (zeker voor die tijd) als aantrekkelijke karakteristiek had, dat het wordt gespeeld in gemengde teams, bestaande uit mannen en vrouwen. Na hun huwelijk hebben zij zich gevestigd in Enschede. Daar is Geert dus geboren en getogen. In Enschede bezocht Geert na de basisschool, de Hogere Handelsschool. Geert spreekt nog steeds waarderend over deze opleiding: “Het was een goede opleiding. Ik heb er zelfs nog een paar woordjes Maleis leren spreken. Dat is me altijd goed van pas gekomen!”

Na de middelbare school ging Geert aan de slag bij de gemeente Enschede. Hij ging aan het werk op de afdeling personeelszaken. In 1965 verhuisde zijn afdeling naar Zwolle, bij de IJsselcentrale. Daar heeft Geert tot aan zijn pensionering gewerkt. De eerste twee jaar reisde hij op en neer tussen Enschede en Zwolle. Hij wilde er zeker van zijn dat hij ‘een goed huis’ kon vinden voor vrouw en kinderen. Dat huis diende zich aan in de nieuwbouwwijk Holtenbroek (2), in de Corellistraat. Daar woont het echtpaar Brettschneider nog steeds. Geert: ”Ik heb hier altijd fantastisch gewoond. Altijd een goede verstandhouding met de buren en genoeg ruimte voor de kinderen. Mijn vrouw was actief in de wijk en zelf heb ik altijd mensen in mijn omgeving geholpen met het invullen van hun belastingpapieren en dergelijke.” Geert was een echte personeelsman op zijn werk, maar ook thuis, in zijn woonomgeving.

Afgelopen november vierde Geert zijn 80-jarig lidmaatschap van vakbond ABVA-KABO, dit jaar werd hem op 1 mei de Willem Drees-penning opgespeld vanwege zijn 65-jarige lidmaatschap van de PvdA (voorheen SDAP). Geert heeft zijn echtgenote Corrie ontmoet via de zwemclub, eerst in Enschede en later in Zwolle besteedde het echtpaar veel tijd aan hun gezamenlijke zwemhobby. Daarnaast heeft Geert ook nog aan waterpolo gedaan en was hij een fervent fietser. Het gezin heeft nooit een auto gebruikt: “Heel bewust niet. Ik ben een groot voorstander van het openbaar vervoer.” Geert heeft door heel Europa en zelfs Amerika fietstochten gemaakt. Zijn vrouw Corrie houdt niet zo van fietsen en vergezelde haar echtgenoot niet op deze lange tochten: ”Maar ja, je moet elkaar toch een beetje de ruimte geven. Hij hield erg van fietsen en zo heb ik weer andere hobbies!”

In 1968 bestond er een scholierenuitwisselingsprogramma op de Thorbecke scholengemeenschap, de school van hun zoon. Hij wilde graag van dat programma gebruik maken om ook eens naar Amerika te gaan. Zodoende bleef hun dochter alleen thuis, bij haar ouders. Dat vond ze een beetje ongezellig, vandaar dat Geert en Corrie hebben aangeboden om als tegenprestatie zelf een Amerikaanse scholiere in huis te nemen. Deze Amerikaanse, Melanie, onderhoudt nog steeds innig contact met de familie. Geert: ”In de loop der jaren zijn er erg veel bezoekjes over en weer geweest naar Arizona en van Arizona naar Zwolle.”

Dit jaar wordt Geert honderd en hij verzucht, alles overziende: ”Het gaat allemaal om mensen, waar ook ter wereld. Mensen ontmoeten, met mensen samenleven, ga zo maar door. Ik heb altijd klaargestaan voor de mensen om me heen. Om ze te helpen met de belastingpapieren, als lid van allerlei besturen, maar ook als hulpverlener. In de Tweede Wereldoorlog moest ik mensen helpen na de bombardementen op Enschede, waar ik toen zelf ook woonde. Ik was EHBO-er en verleende mensen eerste hulp. Ik ben ook 50 jaar lid geweest van de EHBO in Zwolle. Ik zit nog in het bestuur van ABVA-KABO, bij de afdeling gepensioneerden. Samen met andere mensen proberen om je eigen wereld wat beter te maken, dat is belangrijk.” Op mijn vraag of Geert na zo’n lang en rijk leven nog wensen heeft, antwoordt hij: “Het is mijn wens dat ik kan doorgaan met ademhalen, zo lang mogelijk!” Corrie schiet in de lach en zoals ze daar samen in hun huiskamer zitten te glunderen van plezier, is het moeilijk te geloven dat zij gezamenlijk al bijna 190 jaar op deze aarde rondscharrelen!

De redactie van Kleurrijk Holtenbroek wenst Geert alvast een fijne verjaardag toe en dat hij nog maar zo lang mogelijk mag genieten van een zo gezond mogelijke oude dag!

Deel dit bericht

Post Author: Fenny Gerrits