De Soepbus: broodnodig voor dak- en thuislozen

Heb je wel eens gehoord van de Soepbus? Of heb je hem wel eens ergens zien staan? In Holtenbroek staat hij vier keer in de week achter het winkelplein en de soep is bedoeld voor dak- en thuislozen. Dat is in het kort wat de Soepbus is. Maar er is heel wat meer over te vertellen en daarom had ik een gesprek met de coördinator van de Zwolse Soepbus, Truus Hup.

Leger des Heils
Het Leger des Heils heeft in februari 2002 het initiatief voor de Soepbus genomen en het is inmiddels uitgegroeid tot iets onmisbaars voor de doelgroep. Je kunt er niet alleen terecht als je dakloos bent voor een kop soep, maar ook als je wel een huis hebt en moet rondkomen van bijvoorbeeld €30,- in de week. Mensen die in de schuldhulpverlening zitten komen helaas soms in zo’n situatie terecht. De Soepbus deelt behalve soep ook broodjes, koffie, thee en limonade uit. Soms dient zich een sponsor aan, waardoor er diepvries maaltijden ingekocht kunnen worden, die vervolgens in bevroren toestand worden meegegeven aan cliënten. Zij warmen zelf thuis de maaltijd op. Ook worden er zo nu en dan dekens uitgedeeld. Voor zwervers die buiten slapen, of voor mensen die thuis de verwarming niet aan doen.

Signaleren en helpen
Truus vertelt: “De Soepbus is een belangrijk middel om in contact te komen met de doelgroep. We zitten altijd met z’n tweeën op de Bus. Sinds vorig jaar zijn dat voornamelijk vrijwilligers en dat gaat heel goed. De Bus werkt eigenlijk twee kanten op. Aan de ene kant voorzien we in voedsel, maar we zien en horen ook veel. De signaleringsfunctie is erg belangrijk. Op die manier kunnen we mensen doorverwijzen naar de juiste instantie. Maar het is niet alleen het doorverwijzen dat we doen, we helpen de mensen daadwerkelijk mee dat ze op het goede adres uitkomen. We helpen ze bijvoorbeeld met het invullen van formulieren.

Heel vaak is de Bus het eerste contactpunt voor mensen die zich verloren voelen. Verloren omdat ze het leven niet meer zien zitten, verloren door tegenslag of eenzaamheid. Je ziet ook dat er mensen zijn die al een heel lang traject met hulpverleners achter de rug hebben en er helemaal klaar mee zijn. We proberen ook met mensen in contact te raken die niet zelf naar de Bus komen. Zo zijn er verschillende instanties om ons heen die ons tippen over bijvoorbeeld probleemgezinnen. In Holtenbroek staan we op maandag-, dinsdag-, vrijdag- en zondagavond van 8 uur tot half 9 achter het winkelplein. Er komen gemiddeld zo’n 6 of 7 mensen per keer op af. Als we klaar zijn, rijden we altijd nog een rondje door de wijk om te kijken of er nog meer klantjes zijn. Weet je, het werk dat we doen kun je niet zo gemakkelijk afbakenen. Dat moet ook niet, want we zijn echt de eerste hulpopvang en je kunt het zo gek niet bedenken, of er is wel een situatie die ooit is voorgekomen. Soms missen we ineens een geregelde klant van de Bus. Dan rijden we even langs zijn of haar huis om poolshoogte te nemen, even kijken wat er aan de hand is.

Ook is het wel voorgekomen dat er iemand onwel wordt. We brengen zo iemand dan gewoon met de Soepbus linea recta naar Isala. Het gaat altijd om schrijnende situaties en dan laat je mensen toch niet in de steek onder het mom van ‘dat is mijn taak niet’? We geven mensen warmte, letterlijk en figuurlijk. Mensen die om wat voor reden dan ook uit de boot zijn gevallen.”

Vrijwilligers
Ik begrijp van Truus dat de overheidssubsidiering van de Bus in 2013 is gestopt. Sinds die tijd wordt het project gefinancierd door het Leger des Heils zelf en ook door donaties van de kerk. Bovendien staan er 22 vrijwilligers klaar die nu het werk met gedrevenheid doen. De crisis is ook merkbaar bij de halteplaatsen van de Bus. Truus ziet dat de nood hoger is dan in eerdere jaren. Er is meer eenzaamheid en er zijn ook steeds meer mensen die elke vorm van reguliere zorg mijden.

Behalve Holtenbroek doet de Bus ook het stadscentrum aan (Mediamarkt en Turfmarkt), de wijk Dieze en verder wordt er door de parken gereden op zoek naar klanten. “De baan die we hebben is erg leuk, het is gevarieerd en je weet nooit wat je te wachten staat. Ook moet ik zeggen dat het een enkele keer natuurlijk wel eens uit de hand loopt en er een opstootje ontstaat. We weten dan precies wat we moeten doen, want onze eigen bescherming staat natuurlijk voorop. Toch is het verlenen van hulp onze drijfveer en daar doen we hetet voor.”

door Thera Tromp Meesters

Deel dit bericht

Post Author: Fenny Gerrits