Aanschuiven bij Mina el Moussaoui

_PP83636perry-140929Deze maand waren we voor onze rubriek ‘Aanschuiven bij’ in gesprek met Mina el Moussaoui. Zij werkt sinds augustus als kinderwerker voor Travers en wil graag iets over haar werk en zichzelf vertellen.

Bijschrift-interview-Mina

Mina is 27 jaar. Ze is geboren en getogen in Dordrecht. Als kind deed ze altijd heel erg haar best op school en was leergierig. “Ik speelde als kind heel veel buiten. Ik heb een zus en 2 broertjes en qua leeftijd zitten we heel dicht op elkaar. Ik kon me als kind altijd moeilijk concentreren en ik ging van het één naar het ander.” Mina was een kind van eerst doen, dan denken. “Dat het soms handiger is om even na te denken voordat ik iets doe, heb ik echt moeten leren. Grappig genoeg trof ik later tijdens mijn studie CMV meer mensen bij mij in de klas die dat hadden.”

“Na mijn middelbare schooltijd moest ik gaan kiezen wat ik wilde gaan doen,” vertelde Mina. “Ik neigde naar de economische kant, maar ben de opleiding doktersassistente gaan doen. Toen ik die opleiding afgerond had, was ik 19 jaar. Ik had nog veel andere interesses en was nog zoekende naar wat ik echt wilde doen. Ik wilde heel graag met mensen werken, maar ik wilde er meerdere kanten mee uit kunnen.” Uiteindelijk koos Mina voor Cultureel Maatschappelijke Vorming. “Dit was een hele leuke opleiding. Ik zat in een hele leuke klas met heel verschillende excentrieke mensen.”

“Wat mij vooral aan deze studie trok, was dat je als CMV-er vooral preventief te werk gaat. Wij proberen problemen te voorkomen en samen met mensen te kijken, hoe we een bepaalde situatie het beste aan kunnen pakken. Daarbij doe je een beroep op het sociale netwerk en kijk je hoe je het best te werk kunt gaan en welke hulp je daarbij nodig hebt. In mijn studietijd was ik lid van een Marokkaanse Jongerenvereniging, waardoor ik ook met verschillende organisaties in aanraking kwam. Vooral het kinderwerk heeft me altijd aangetrokken. Ik ben ook al tijdens mijn opleiding gaan werken. Ik heb alle kansen die langskwamen gepakt en dat maakt dat ik dus veel verschillende dingen gedaan heb.”

 

Sinds december vorig jaar woont Mina in Zwolle. “ Mijn man woonde hier en daarom ben ik hier naartoe verhuisd. Nu werk ik sinds augustus als Kinder/jeugdwerker bij Travers. Ik ben hier nog maar net, dus ik moet nog een goed sociaal netwerk opbouwen. Het uitgangspunt van ons werk is veranderd; Voorheen waren er vaak Maxi Axie activiteiten binnen het wijkcentrum, die georganiseerd en begeleid werden door vakkrachten.

Tegenwoordig gaan we eerst de wijk in om bij de bewoners te peilen waar de behoeftes liggen. Daarna vragen wij hen hoe ze eventuele aansluitende activiteiten voor zich zien en welke rol zij daar zelf in kunnen hebben als vrijwilliger. Het is de bedoeling dat de activiteiten meer en meer door vrijwilligers gegeven gaan worden, eventueel met ondersteuning van mij of mijn collega’s.” Mina vindt Holtenbroek een fijne levendige wijk omdat daar veel gebeurt. Ze voelt zich er welkom en houdt van het multiculturele karakter van de wijk. “Ik wil daarom veel op stap om mensen te leren kennen.”

“Er is de laatste weken heel veel op me afgekomen aan werkzaamheden en activiteiten,” vertelde Mina. “Alles moet eerst rustig zakken voor ik kan beoordelen wat ik het leukste vind. Bij Jeugdland vond ik het erg leuk om samen te werken met vrijwilligers. Eén van de grotere projecten is Politiekids. Het mooie van dit project is dat je ook betrokken bent bij de ontwikkeling van deze kinderen. Ik vind het leuk om te werken aan projecten die bedoeld zijn om het welzijn van de kinderen te vergroten en samen met hen te kijken hoe we dat kunnen realiseren. Mensen kunnen ook bij mij terecht als ze tegen dingen aanlopen in het dagelijks leven met hun kinderen,” vertelde Mina. “Bijvoorbeeld waar mensen terecht kunnen als ze problemen ondervinden in de opvoeding, als een kind gepest wordt, of eenzaam is.”

“Ik ben moslima en draag mijn hoofddoek vanaf mijn 16e jaar,” vertelde ze “Dit was mijn eigen keuze, dus ik zie het niet als een vorm van onderdrukking. Vroeger werden er heel vaak opmerkingen gemaakt over mijn hoofddoek en dat was soms best vervelend. Het maakte mij toen erg  onzeker, vooral omdat velen dachten dat ik de Nederlandse taal niet sprak, of dat ik nog maar net in Nederland was. Terwijl ik geboren en getogen ben in Nederland. Een hoofddoek hoeft niet te betekenen dat je niet deel neemt aan de maatschappij, of dat je een achterstand hebt. In die periode heb ik mijn hoofddoek nog een tijd afgedaan, omdat ik zelf nog niet het gevoel had dat ik er echt klaar voor was. Later ben ik hem toch weer gaan dragen, omdat ik mij meer ging verdiepen in mijn geloof.  Het dragen van mijn hoofddoek heeft mij compleet gemaakt en hoort bij mij als persoon. Het maakt deel uit van mijn identiteit.”

“Mijn geloof speelt een hele belangrijke rol in mijn leven, maar dat betekent niet dat ik ook achter alles sta wat er wereldwijd in de naam van de islam gebeurt. Ook ik vind het vreselijk wat er zich nu allemaal rond het midden oosten afspeelt. Ik geloof juist in de goede dingen, want ook binnen de islam is het de bedoeling, dat mensen het goede doen voor hun medemens. Ik vind het ook belangrijk dat mensen een andere kant zien van deze religie.  Gelukkig zie ik in vergelijking met tien jaar geleden dat er meer acceptatie is van de hoofddoek in mijn omgeving.”

“Ondanks dat de hoofddoek al jaren wordt gedragen door moslima’s hier in Nederland, “ vertelde Mina, “merk ik dat er nog veel mensen vragen over hebben als ze me zien. Tegen hen zou ik willen zeggen: laten ze mij er maar over aanspreken, dan kan ik uitleggen wat het dragen van een hoofddoek voor mij betekent. Openheid is heel belangrijk in deze tijd, omdat onwetendheid heel veel onrust kan veroorzaken onder de mensen.

 

Deel dit bericht

Post Author: Fenny Gerrits